Boże obecny w ciszy, staję przed Tobą bez wielu słów, z sercem pełnym wdzięczności, pytań i rozproszeń. Dziękuję Ci za Twoją obecność, która nie zależy od moich uczuć ani doskonałego skupienia. Ty znasz moje serce i widzisz, że mogę uciekać od ciszy, ponieważ odsłania ona prawdę o moich pragnieniach i lękach. Oczyść moje intencje, uspokój to, co jest we mnie niespokojne, i naucz mnie słuchać prawdy. Naucz mnie trwać przed Tobą bez udawania i bez ciągłego oceniania własnej modlitwy. Porządkuj moje myśli, lecz przede wszystkim przemieniaj wolę i codzienne wybory. Otocz opieką tych, którzy czują duchową pustkę, zmęczenie albo nie potrafią znaleźć słów modlitwy. Niech cisza stanie się przestrzenią słuchania, pokoju i gotowości do służby. Prowadź mnie ku dobru, umacniaj w wierze i zachowaj w swojej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.