Panie, zatrzymuję się przed Tobą w czasie oczekiwania na przyjście Chrystusa. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy hałas, zakupy i pośpiech zasłaniają prawdziwy sens oczekiwania, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie czuwać, prostować drogi serca i przygotować miejsce dla Jezusa. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o tych, którzy czekają na dobrą wiadomość, pojednanie lub powrót bliskich. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.