Boże, przy tajemnicy Narodzenia Pańskiego oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za Jezusa, który stał się bliski, ubogi i dostępny dla każdego, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy rodzinne napięcia albo samotność odbierają radość świętowania, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi przyjąć pokój Betlejem, pojednać się z bliskimi i dostrzec ubogich. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także dzieci, samotnych, bezdomnych i rodziny przeżywające kryzys. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.