Panie, zatrzymuję się przed Tobą przed ważnym działaniem i rozeznaniem. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy emocje oraz cudze opinie utrudniają spokojne rozpoznanie prawdy, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie słuchać sumienia, odróżniać dobro od pozoru dobra i wybierać odpowiedzialnie. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o tych, którzy muszą podjąć decyzję mającą wpływ na innych. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.