Jezu cichy i pokornego Serca, staję przed Tobą z pragnieniem, aby moje serce uczyło się od Twojego Serca. Dziękuję Ci za miłość cierpliwą, prawdziwą i zdolną przyjąć człowieka bez usprawiedliwiania zła. Ty znasz moje serce i widzisz, że gniew, uraza i egoizm mogą zamknąć mnie na przebaczenie oraz uczciwą rozmowę. Oczyść moje intencje, uspokój to, co jest we mnie niespokojne, i naucz mnie słuchać prawdy. Uczyń moje serce wrażliwym na cierpienie, lecz wolnym od manipulacji i nieuporządkowanego przywiązania. Daj mi łagodność połączoną z odwagą stawiania granic i bronienia prawdy. Otocz opieką osoby zranione w relacjach, odrzucone, zdradzone albo pozbawione bezpiecznej bliskości. Niech Twoja miłość uzdrowi nasze serca i nauczy nas kochać odpowiedzialnie. Prowadź mnie ku dobru, umacniaj w wierze i zachowaj w swojej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.