Ojcze, Dawco życia, staję przed Tobą z wdzięcznością za dar istnienia, oddechu i kolejnej chwili. Dziękuję Ci za ciało, rozum, relacje, możliwość uczenia się oraz dobro otrzymane bez zasługi. Ty znasz moje serce i widzisz, że przyzwyczajenie może zasłonić wartość prostych rzeczy, a porównywanie się odebrać radość. Oczyść moje intencje, uspokój to, co jest we mnie niespokojne, i naucz mnie słuchać prawdy. Otwórz moje oczy na dary dnia i naucz mnie dziękować także przez odpowiedzialne korzystanie z nich. Pomóż mi szanować własne życie, zdrowie, czas i granice innych ludzi. Otocz opieką tych, którzy nie widzą wartości swojego życia albo czują się niepotrzebni. Niech wdzięczność przemieni się w troskę, hojność i odwagę do dobra. Prowadź mnie ku dobru, umacniaj w wierze i zachowaj w swojej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.