Panie, wieczorem, gdy cichną codzienne zajęcia, dziękuję Ci za przeżyte godziny, spotkanych ludzi i otrzymane dobro. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy wracają wspomnienia błędów, zaniedbań i niewypowiedzianych słów, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi uczciwie podsumować dzień, podziękować za dobro i naprawić wyrządzone zło. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy tej nocy nie mogą zasnąć z powodu cierpienia; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.