Boże, gromadzimy się przed Tobą wieczorem, gdy cichną codzienne zajęcia. Dziękujemy za przeżyte godziny, spotkanych ludzi i otrzymane dobro oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy wracają wspomnienia błędów, zaniedbań i niewypowiedzianych słów, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas uczciwie podsumować dzień, podziękować za dobro i naprawić wyrządzone zło. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci tych, którzy tej nocy nie mogą zasnąć z powodu cierpienia. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.