Boże, wieczorem, gdy cichną codzienne zajęcia, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za przeżyte godziny, spotkanych ludzi i otrzymane dobro, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy wracają wspomnienia błędów, zaniedbań i niewypowiedzianych słów, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi uczciwie podsumować dzień, podziękować za dobro i naprawić wyrządzone zło. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy tej nocy nie mogą zasnąć z powodu cierpienia. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.