Boże, w dniu poświęconym Tobie oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za Eucharystię, wspólnotę Kościoła i dar odpoczynku, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy rozproszenie odciąga serce od modlitwy i bliskości z Tobą, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi świętować z wdzięcznością, słuchać Twojego słowa i nieść pokój do domu. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy nie mogą uczestniczyć we wspólnej modlitwie. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.