Panie, gdy trzeba czekać dłużej, niż się spodziewałem, dziękuję Ci za czas dojrzewania, małe postępy i możliwość lepszego przygotowania. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy niecierpliwość prowadzi do pochopnych słów i decyzji, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi wytrwać bez bierności, dobrze wykorzystać czas i szanować tempo innych. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci chorych, oczekujących na decyzję, pracę, powrót bliskich lub rozwiązanie problemu; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.