Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy trzeba czekać dłużej, niż się spodziewałem. Dziękujemy za czas dojrzewania, małe postępy i możliwość lepszego przygotowania oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy niecierpliwość prowadzi do pochopnych słów i decyzji, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas wytrwać bez bierności, dobrze wykorzystać czas i szanować tempo innych. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci chorych, oczekujących na decyzję, pracę, powrót bliskich lub rozwiązanie problemu. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.