Panie, gdy mogę wykorzystać swoje siły dla dobra drugiego, dziękuję Ci za talenty, czas i okazje do bezinteresownej pomocy. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy potrzeba uznania odbiera czystość intencji, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi pomagać mądrze, nie upokarzać potrzebujących i współpracować z innymi. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci wolontariuszy, ratowników, opiekunów i ludzi codziennie służących bez rozgłosu; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.