Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy mogę wykorzystać swoje siły dla dobra drugiego. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy potrzeba uznania odbiera czystość intencji. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by pomagać mądrze, nie upokarzać potrzebujących i współpracować z innymi. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także wolontariuszy, ratowników, opiekunów i ludzi codziennie służących bez rozgłosu. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.