Jezu, gdy mogę wykorzystać swoje siły dla dobra drugiego, proszę Cię o wytrwałość. Gdy potrzeba uznania odbiera czystość intencji, chroń mnie przed decyzjami podejmowanymi jedynie pod wpływem zmęczenia lub strachu. Przypominaj mi o darach, które od Ciebie otrzymałem: talenty, czas i okazje do bezinteresownej pomocy. Pomóż mi pomagać mądrze, nie upokarzać potrzebujących i współpracować z innymi, dzielić wielkie zadania na małe kroki i cierpliwie wracać po potknięciu. Daj mi pokorę, by korzystać z pomocy, oraz mądrość, by przerwać działanie, które rzeczywiście prowadzi do zła. Umocnij wolontariuszy, ratowników, opiekunów i ludzi codziennie służących bez rozgłosu. Niech żaden uczciwy wysiłek nie zostanie zmarnowany, lecz przemieni nas w ludzi wiernych i miłosiernych. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.