Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy mogę wykorzystać swoje siły dla dobra drugiego. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi talenty, czas i okazje do bezinteresownej pomocy. Gdy potrzeba uznania odbiera czystość intencji, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie pomagać mądrze, nie upokarzać potrzebujących i współpracować z innymi. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką wolontariuszy, ratowników, opiekunów i ludzi codziennie służących bez rozgłosu. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.