Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy wiedza nie wystarcza do dobrego wyboru. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy nadmiar informacji utrudnia dostrzeżenie tego, co naprawdę ważne, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie łączyć prawdę z miłością, przewidywać skutki i wybierać dobro wspólne. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o wychowawcach, sędziach, lekarzach, rodzicach i wszystkich podejmujących odpowiedzialne decyzje. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.