Boże, gdy wiedza nie wystarcza do dobrego wyboru, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za rozum, doświadczenie i możliwość uczenia się na błędach, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy nadmiar informacji utrudnia dostrzeżenie tego, co naprawdę ważne, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi łączyć prawdę z miłością, przewidywać skutki i wybierać dobro wspólne. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także wychowawców, sędziów, lekarzy, rodziców i wszystkich podejmujących odpowiedzialne decyzje. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.