Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy chcę kochać nie tylko słowem. Dziękujemy za Twoją miłość objawioną w Jezusie i ludzi uczących bezinteresowności oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy egoizm każe wybierać wygodę kosztem drugiego człowieka, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas słuchać, pomagać konkretnie, szanować granice i pozostać wiernym w trudnościach. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci niekochanych, odrzuconych, krzywdzonych i tych, których trudno nam przyjąć. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.