Panie, gdy inni zależą od moich decyzji i pracy, dziękuję Ci za powierzone zadania, zaufanie i możliwość realnego wpływu. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy wygoda albo rozproszenie prowadzą do zaniedbań, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi planować, kończyć podjęte obowiązki i brać odpowiedzialność za skutki. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci rodziców, opiekunów, przełożonych i wszystkich troszczących się o bezpieczeństwo innych; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.