Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy inni zależą od moich decyzji i pracy. Dziękujemy za powierzone zadania, zaufanie i możliwość realnego wpływu oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy wygoda albo rozproszenie prowadzą do zaniedbań, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas planować, kończyć podjęte obowiązki i brać odpowiedzialność za skutki. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci rodziców, opiekunów, przełożonych i wszystkich troszczących się o bezpieczeństwo innych. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.