Boże, gdy inni zależą od moich decyzji i pracy, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za powierzone zadania, zaufanie i możliwość realnego wpływu, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy wygoda albo rozproszenie prowadzą do zaniedbań, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi planować, kończyć podjęte obowiązki i brać odpowiedzialność za skutki. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także rodziców, opiekunów, przełożonych i wszystkich troszczących się o bezpieczeństwo innych. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.