Panie, gdy wewnętrzny hałas utrudnia spokojne życie, dziękuję Ci za ciszę, oddech, modlitwę i obecność ludzi budzących zaufanie. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy natłok spraw oraz informacji odbiera równowagę, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi uporządkować obowiązki, ograniczyć chaos i powierzyć Tobie to, czego nie kontroluję. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy żyją pod presją, w zagrożeniu lub długotrwałym napięciu; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.