Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy wewnętrzny hałas utrudnia spokojne życie. Dziękujemy za ciszę, oddech, modlitwę i obecność ludzi budzących zaufanie oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy natłok spraw oraz informacji odbiera równowagę, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas uporządkować obowiązki, ograniczyć chaos i powierzyć Tobie to, czego nie kontroluję. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci tych, którzy żyją pod presją, w zagrożeniu lub długotrwałym napięciu. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.