Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy wewnętrzny hałas utrudnia spokojne życie. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy natłok spraw oraz informacji odbiera równowagę, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie uporządkować obowiązki, ograniczyć chaos i powierzyć Tobie to, czego nie kontroluję. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o tych, którzy żyją pod presją, w zagrożeniu lub długotrwałym napięciu. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.