Boże, gdy wewnętrzny hałas utrudnia spokojne życie, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za ciszę, oddech, modlitwę i obecność ludzi budzących zaufanie, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy natłok spraw oraz informacji odbiera równowagę, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi uporządkować obowiązki, ograniczyć chaos i powierzyć Tobie to, czego nie kontroluję. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy żyją pod presją, w zagrożeniu lub długotrwałym napięciu. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.