Panie, gdy sukces albo krytyka wystawia serce na próbę, dziękuję Ci za talenty, osiągnięcia i ludzi, dzięki którym mogłem się rozwinąć. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy pycha każe przypisywać sobie całe dobro albo poniżać innych, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi widzieć prawdę o swoich mocnych i słabych stronach oraz umieć przyjąć korektę. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy zostali upokorzeni, niedocenieni albo niesprawiedliwie ocenieni; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.