Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy sukces albo krytyka wystawia serce na próbę. Dziękujemy za talenty, osiągnięcia i ludzi, dzięki którym mogłem się rozwinąć oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy pycha każe przypisywać sobie całe dobro albo poniżać innych, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas widzieć prawdę o swoich mocnych i słabych stronach oraz umieć przyjąć korektę. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci tych, którzy zostali upokorzeni, niedocenieni albo niesprawiedliwie ocenieni. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.