Panie, gdy pytam o drogę mojego życia, dziękuję Ci za pragnienia serca, talenty i ludzi, przez których przemawiasz. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy lęk przed zobowiązaniem miesza się z cudzymi oczekiwaniami, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi rozpoznać prawdę o sobie, podjąć odpowiedzialną decyzję i być wiernym dobru. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci młodych szukających miejsca w życiu oraz tych, którzy utracili kierunek; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.