Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy pytam o drogę mojego życia. Dziękujemy za pragnienia serca, talenty i ludzi, przez których przemawiasz oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy lęk przed zobowiązaniem miesza się z cudzymi oczekiwaniami, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas rozpoznać prawdę o sobie, podjąć odpowiedzialną decyzję i być wiernym dobru. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci młodych szukających miejsca w życiu oraz tych, którzy utracili kierunek. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.