Boże, gdy pytam o drogę mojego życia, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za pragnienia serca, talenty i ludzi, przez których przemawiasz, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy lęk przed zobowiązaniem miesza się z cudzymi oczekiwaniami, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi rozpoznać prawdę o sobie, podjąć odpowiedzialną decyzję i być wiernym dobru. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także młodych szukających miejsca w życiu oraz tych, którzy utracili kierunek. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.