Boże, gdy łatwa korzyść kusi do kłamstwa lub oszustwa, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za sumienie, zaufanie ludzi i wartość dobrego imienia, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy strach przed konsekwencjami utrudnia przyznanie się do prawdy, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi mówić zgodnie z faktami, dotrzymywać zobowiązań i zwracać to, co nie moje. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także pracowników, przedsiębiorców, urzędników, uczniów i wszystkich wystawionych na pokusę oszustwa. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.