Panie, gdy pojawiają się pytania, wątpliwości i duchowa oschłość, dziękuję Ci za Ewangelię, świadectwo świętych i dobro spotykane w ludziach. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy brak odczuwalnej odpowiedzi osłabia zaufanie, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi szukać prawdy uczciwie, modlić się mimo oschłości i żyć zgodnie z poznanym dobrem. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci wątpiących, poszukujących oraz tych, którzy zostali zranieni przez ludzi Kościoła; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.