Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy plan nie powiódł się mimo wysiłku. Dziękujemy za zdobyte doświadczenie, ludzi pozostających przy mnie i możliwość poprawy oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy wstyd oraz rozczarowanie każą oceniać całe życie przez jeden wynik, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas uznać błąd, wyciągnąć wnioski i zacząć ponownie bez oszukiwania siebie. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci tych, którzy po porażce utracili pracę, relację, zdrowie lub poczucie sensu. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.