Boże, gdy plan nie powiódł się mimo wysiłku, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za zdobyte doświadczenie, ludzi pozostających przy mnie i możliwość poprawy, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy wstyd oraz rozczarowanie każą oceniać całe życie przez jeden wynik, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi uznać błąd, wyciągnąć wnioski i zacząć ponownie bez oszukiwania siebie. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy po porażce utracili pracę, relację, zdrowie lub poczucie sensu. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.