Panie, po szczęśliwym zakończeniu drogi dziękuję Ci za bezpieczny powrót, dom i ludzi czekających na mnie. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy zmęczenie nie pozwala od razu dostrzec otrzymanego dobra, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi podziękować, odpocząć i dzielić się z bliskimi pokojem. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy nie mają domu, nie mogą wrócić albo czekają na zaginionych; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.