Boże, gromadzimy się przed Tobą po szczęśliwym zakończeniu drogi. Dziękujemy za bezpieczny powrót, dom i ludzi czekających na mnie oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy zmęczenie nie pozwala od razu dostrzec otrzymanego dobra, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas podziękować, odpocząć i dzielić się z bliskimi pokojem. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci tych, którzy nie mają domu, nie mogą wrócić albo czekają na zaginionych. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.