Ojcze miłosierny, po szczęśliwym zakończeniu drogi powierzam Ci tych, którzy nie mają domu, nie mogą wrócić albo czekają na zaginionych. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy zmęczenie nie pozwala od razu dostrzec otrzymanego dobra, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi podziękować, odpocząć i dzielić się z bliskimi pokojem. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.