Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość po szczęśliwym zakończeniu drogi. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy zmęczenie nie pozwala od razu dostrzec otrzymanego dobra. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by podziękować, odpocząć i dzielić się z bliskimi pokojem. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także tych, którzy nie mają domu, nie mogą wrócić albo czekają na zaginionych. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.