Ojcze miłosierny, gdy osiągnąłem ważny cel, powierzam Ci tych, którzy ciężko pracowali, lecz nie otrzymali uznania ani sprawiedliwej nagrody. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy pochwały mogą przesłonić wdzięczność i odpowiedzialność, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi cieszyć się bez pogardy dla innych, dzielić owocami i podjąć kolejny dobry krok. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.