Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy osiągnąłem ważny cel. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy pochwały mogą przesłonić wdzięczność i odpowiedzialność. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by cieszyć się bez pogardy dla innych, dzielić owocami i podjąć kolejny dobry krok. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także tych, którzy ciężko pracowali, lecz nie otrzymali uznania ani sprawiedliwej nagrody. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.