Panie, zatrzymuję się przed Tobą przed wyruszeniem w drogę. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy pośpiech albo nieuwaga zwiększają niebezpieczeństwo, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie podróżować odpowiedzialnie, zachować cierpliwość i szczęśliwie dotrzeć do celu. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o kierowcach, pasażerach, pieszych oraz wszystkich pracujących na drogach. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.