Boże, przed wyruszeniem w drogę oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za środki transportu, ludzi czuwających nad bezpieczeństwem i cel podróży, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy pośpiech albo nieuwaga zwiększają niebezpieczeństwo, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi podróżować odpowiedzialnie, zachować cierpliwość i szczęśliwie dotrzeć do celu. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także kierowców, pasażerów, pieszych oraz wszystkich pracujących na drogach. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.