Panie, zatrzymuję się przed Tobą przed rozpoczęciem codziennych obowiązków. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy presja, konflikty albo monotonia odbierają sens wysiłkowi, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie pracować uczciwie, nie zaniedbywać ludzi i zachować właściwy odpoczynek. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o pracownikach wykorzystywanych, niedocenianych lub zagrożonych utratą zatrudnienia. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.