Panie, przed spotkaniem, które może wiele zmienić, dziękuję Ci za dar słowa, możliwość wyjaśnienia i szansę wzajemnego zrozumienia. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy emocje albo dawne urazy utrudniają spokojne mówienie, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi słuchać bez przerywania, mówić prawdę bez poniżania i szukać rozwiązania. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy boją się ważnej rozmowy lub nie potrafią nazwać swojej krzywdy; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.