Boże, przed spotkaniem, które może wiele zmienić, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za dar słowa, możliwość wyjaśnienia i szansę wzajemnego zrozumienia, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy emocje albo dawne urazy utrudniają spokojne mówienie, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi słuchać bez przerywania, mówić prawdę bez poniżania i szukać rozwiązania. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy boją się ważnej rozmowy lub nie potrafią nazwać swojej krzywdy. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.