Panie, przed sakramentem pojednania dziękuję Ci za możliwość nazwania grzechu i rozpoczęcia od nowa. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy wstyd, lęk albo usprawiedliwianie siebie utrudniają szczere wyznanie win, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi zrobić uczciwy rachunek sumienia, niczego nie ukrywać i przyjąć pokutę. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy od dawna boją się wrócić do sakramentu pojednania; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.