Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię przed sakramentem pojednania. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi możliwość nazwania grzechu i rozpoczęcia od nowa. Gdy wstyd, lęk albo usprawiedliwianie siebie utrudniają szczere wyznanie win, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie zrobić uczciwy rachunek sumienia, niczego nie ukrywać i przyjąć pokutę. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką tych, którzy od dawna boją się wrócić do sakramentu pojednania. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.