Panie Jezu, zraniony dla naszego zbawienia, staję przed Tobą przy znaku Twojej Krwi i ran, które przypominają cenę miłości. Dziękuję Ci za miłosierdzie, które nie pomija prawdy o grzechu, lecz otwiera drogę przebaczenia. Ty znasz moje serce i widzisz, że mogę bagatelizować cudze cierpienie, usprawiedliwiać własną przemoc albo zatrzymać się w poczuciu winy. Oczyść moje intencje, uspokój to, co jest we mnie niespokojne, i naucz mnie słuchać prawdy. Oczyść moje sumienie, ulecz rany zadane przeze mnie i daj siłę do naprawienia krzywd. Naucz mnie chronić życie, wspierać cierpiących i nie wykorzystywać słabości drugiego człowieka. Otocz opieką rannych na ciele i duszy, ofiary wojen, wypadków, przemocy oraz zaniedbania. Niech Twoje rany staną się dla nas szkołą miłosierdzia, odpowiedzialności i nadziei. Prowadź mnie ku dobru, umacniaj w wierze i zachowaj w swojej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.