Panie, gdy wpatruję się w krzyż Chrystusa, dziękuję Ci za miłość silniejszą niż cierpienie, odrzucenie i śmierć. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy ból lub poczucie niesprawiedliwości zamyka serce na innych, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi przyjąć trud bez rozpaczy, przebaczyć i pozostać wiernym dobru. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci prześladowanych, poniżanych i niesprawiedliwie osądzonych; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.